PostNL: 'Pakketbezorgers nog tevredener over werk sinds coronacrisis'
Personeel & Arbeidsmarkt 26.10.2020 | Branchenieuws

PostNL: 'Pakketbezorgers nog tevredener over werk sinds coronacrisis'

Bezorgondernemers die voor PostNL werken zijn in de coronacrisis nog tevredener geworden over hun opdrachtgever. Meer dan 90 procent van de onderaannemers is zeer tevreden tot neutraal over de samenwerking, een stijging van 10 procent ten opzichte van vorig jaar. Dat zegt PostNL op basis van eigen onderzoek. De resultaten staan haaks op andere berichtgeving in de media eerder dit jaar.  

PostNL werkt steeds minder met zelfstandige pakketbezorgers. Het bedrijf geeft de voorkeur aan pakketbezorgers in loondienst. Dit geldt momenteel voor 80 procent van de bezorgers. Zij zijn in dienst bij PostNL of – in het merendeel van de gevallen – bij een onderaannemer. Sinds 2016 laat PostNL door een extern bureau de Samenwerkingsbarometer uitvoeren om inzicht te krijgen in de samenwerking deze bezorgondernemers en hun medewerkers. Dit jaar werkten 276 bezorgondernemers en 1204 externe pakketbezorgers mee aan het onderzoek. 

'Pakketbezorgers zeer tevreden'

Uit de resultaten blijkt dat 92 procent van de bezorgondernemers in 2020 zeer tevreden tot neutraal is over de samenwerking. Ook de tevredenheid onder hun medewerkers is gestegen: 72 procent van de pakketbezorgers in dienst van bezorgondernemers is (zeer) tevreden over het werk voor PostNL, in vergelijking met 66 procent vorig jaar. De categorie neutraal daalde van 27 naar 21 procent. De omzet per uur steeg in de afgelopen drie jaar met 10 procent. 


(Klik om infographic te downloaden)

Aan de hand van de uitkomsten voert PostNL verbeteracties uit. Zo startte het bedrijf vorig jaar met het vernieuwen van handterminals waar pakketten mee gescand worden. Ook is het percentage zware pakketten in het afgelopen jaar met bijna 30 procent verminderd. “De resultaten van de Samenwerkingsbarometer dit jaar zijn mooi maar wij willen ons blijven verbeteren in deze snel groeiende pakkettenmarkt", zegt Liesbeth Kaashoek, directeur Pakketten en Logistiek. "We organiseren jaarlijks klankbordgroepen met ondernemers en elke ondernemer heeft een eigen contactpersoon bij PostNL. Zo blijven we in gesprek om het elk jaar nog beter te doen. “

Ander beeld in eerdere berichtgeving

In de media werd de afgelopen maanden een ander beeld geschetst van de samenwerking tussen PostNL en bezorgondernemers. De Belangenvereniging voor Pakket Distributie (BVPD) stapte in april nog naar de rechter om hogere tarieven af te dwingen. Onderzoeksprogramma de Monitor wijdde dit najaar een aflevering aan de manier waarop de marktleider met onderaannemers omgaat. Het tv-programma vroeg 76 van de 600 onderaannemers naar hun ervaringen met PostNL. Daaruit blijkt dat 83 procent van de respondenten niet kan sparen voor een pensioen. 90 procent van hen heeft geen arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zichzelf of zijn werknemers afgesloten. 47 procent van de ondervraagden overtreedt de wet of cao soms om zijn onderneming financieel draaiende te kunnen houden.  

PostNL bepaalt zijn tarieven zelf, blijkt verder uit de uitzending. Ruim 90 procent van de gevraagde ondernemers zegt amper invloed te hebben gehad op het tarief tijdens de onderhandelingen met PostNL.

Jaap Koelewijn, hoogleraar corporate finance aan de Nyenrode Business Universiteit, meent dat PostNL rücksichtslos op de kosten stuurt en de risico's van het ondernemen over de schutting gooit. “Wat PostNL doet, is de contracten tot op de laatste cent afknijpen, zodat de ondernemers precies voldoende krijgen om chauffeurs van te betalen. Maar als er iets tegenzit in termen van leegloop, schadeverloop, busjes, ziekte, ontslag dan eet dat de marge van de ondernemer op.” 

Plaats een reactie (4)

Reageren
  • 30.10.2020 - 14:53 uur | Stef Bouwhuis

    Dat is een grappige manier om naar de huidige situatie te kijken.
    Maar het is geen probleem van alleen nu. Dit alles ligt allemaal veel dieper.

    Deze marketing truc ten aanzien van verbeterde tevredenheid is ook zeer tactisch gebracht. Een vergelijking met het verleden gaat niet op, omdat van de 1100 ZZP-ers bezorgers er inmiddels 950 zijn geliquideerd.

    Er zijn nu 2 groepen ondervraagt: de huidige laag bezorgers met (BGV) CAO-loon voorziene bezorgers en de laag van de tussen PostNL en die bezorgers liggende bezorgondernemers, die die mensen in dienst moesten nemen (bezorgers zijn dus niet in dienst van PostNL op een beperkte groep na). Die uitslagen worden door elkaar in dit artikel misbruikt.

    De ZZP-ers die ontevreden waren over de minieme afleververgoeding door PostNL hadden zich verzameld en zochten regelmatig de pers en justitie op. De reactie daarop van PostNL zie je ook in de toelichting op dit onderzoek. PostNL heeft van de 1100 aanvankelijk uitvoerende ZZP-ers er 950 'geschrapt'.

    Nu wordt het werk uitbesteed aan tussenliggende bezorgondernemers, die bezorgers een CAO loon moeten uitbetalen. Die bezorgers zijn logischerwijs meer tevreden, maar de bezorgondernemers niet. Die krijgen zo'n afgeknepen prijs, dat er voor hen nauwelijks iets te verdienen valt. Er wordt dus op van alles bezuinigd om 'in leven' te blijven. En als er ook maar iets tegenzit, dan gaan ze onderuit. De volgende goed gelovende bezorgondernemer staat dan alweer klaar.

    Dit type ondernemers, die met hun nagels aan de trottoirband hangen, gaan echt niet in een enquête aangeven dat ze diep ontevreden zijn over de steeds verder verlaagde stopvergoeding. PostNL rekent telkens opnieuw uit hoeveel stops er theoretisch per uur in een gebied gereden kunnen worden (onder hoge druk) en past tussentijds de vergoedingen daarop (naar beneden) aan, zodat de bezorgondernemers net, maar dan ook net, hun personeel kunnen betalen qua loon. Harder werken loont dus helemaal niet, maar je moet dat gedwongen door de volumes wel!

    Toen PostNL er in het verleden achter kwamen, dat zij dit pakketbedrijf niet als 'postbedrijf' zonder Euro Vergunning mochten uitvoeren, stuurden ze aan alle ZZP-ers een briefje dat ze vanaf 4 maanden later over zo'n vergunning verstrekt door de NIWO zouden moeten beschikken; anders hield het werk abrupt op.

    Allereerst kost het behalen van het benodigde vakdiploma meer dan 6 maanden en je hebt er ongeveer € 2500 tot € 4000 euro voor nodig plus voldoende tijd om lessen te volgen. Beide waren bij deze wat armere groep kleine ondernemers lang niet altijd aanwezig. Ze werkten 6 a 7 dagen per week! In plaats van de helpende hand bieden vanuit hun rijke Post 'kas' werden deze mensen die eerst zo broodnodig waren simpelweg geliquideerd.

    PostNL kan daar natuurlijk tegen inbrengen dat de Inspectie na controle had geconstateerd dat er zonder vergunningen (voor beroepsgoederenvervoer over de weg boven de 500 kg laadvermogen) werd gewerkt en dat ze wel moesten, maar de Inspectie heeft hen alle tijd gegeven. En al die ZZP-ers werd eerst verteld dat zo'n vergunning voor postwerk niet nodig was. ze zijn dus in de luren gelegd!

    PostNL zocht vervolgens naar een buffer van bezorgondernemers, die geen ander werk, maar wel zo'n vergunning van de NIWO hadden en maakten ze blij met bezorgroutes, die eerst 'goed beloond' werden.

    Net als eerder bij de ZZP-ers werd de vergoeding per stop verlaagd naarmate het aantal afleverstops per kilometer groeide. De bezorger moest dus harder werken, maar de omzet groeide per kilometer/uur nauwelijks.

    De bezorgondernemer vangt nu van twee kanten de klachten op. Als zijn medewerkers niet tevreden zijn of teveel onder druk staan is hij de Kop van Jut. Als er vanuit PostNL klachten zijn dan wordt hij van die kant 'onder druk gezet' en tenslotte houdt hij nauwelijks winst over. Wat slim is deze PostNL toch!

    En over het uitmoorden van de hele ZZP groep kunnen zij rustig zeggen dat ze door de vakbonden en de overheid zijn gepusht over te schakelen op medewerkers met een (BGV) CAO-loon. Ook kunnen ze aangeven dat die ZZP-ers immers niet over een vergunning beschikte.

    Maar de werkelijkheid was anders. In het begin was 500 kilogram laadvermogen voldoende. Je had wel volume nodig in je auto, maar met dat laadvermogen kwam je prima uit. Tot (heel dom) bijvoorbeeld een contract werd gesloten met de AKO. Voor sommige bezorgers was het gevolg dat alleen die tijdschriften op bepaalde dagen al 500 kilogram wogen. Papier weegt enorm veel! Maar daar had niemand op een directiekamer over nagedacht en dus ook niet in het overleg tussen het Hoofd Sales en het Hoof Operaties. De ZZP-ers werden het slachtoffer van het gebrek aan inzicht bij de leiding.

    Hoe meer zware zendingen je binnenhaalt, hoe sneller je aan die grens kwam. En toen de Inspectie binnenkeek en zagen dat dit niet-overheidsbedrijf dacht nog steeds onder de uitzonderingen van een postbedrijf te kunnen functioneren zonder de vereiste vergunningen, waren het al die kleine ondernemers, die vele routes jarenlang met te weinig stops en dus met dik verlies te hebben gereden, die de rekening moesten betalen.

    PostNL je hebt een ereschuld. Onderzoek nu ook eens wie van die kleine mannen in de problemen is gekomen en spring ze vanuit jullie ruime kas bij. Het is immers jullie schuld dat ze in de problemen gekomen zijn.

    En het antwoord dat je ze toch een baan hebt aangeboden is feitelijk ook onjuist, omdat de lease van de door hen met veel moeite in gebruik genomen voertuigen niet werd overgenomen. Ze zaten dus in een wurgsituatie klem. Schande!

    En zorg dat de de huidige tussenliggende groep bezorgondernemers een keer echt winst kunnen maken, door niet telkens de bezorgprijs naar beneden aan te passen in een onderhandeling, die geen onderhandeling is met deze groep. Jullie weten ook dat je als machtige opdrachtgever gewoon kan dicteren. En daar maken jullie keihard misbruik van. Ten behoeve van de stijging van uw directieloon en voor de winst die natuurlijk alleen naar de aandeelhouders gaat (waarvan ik vermoed dat u daar direct of indirect ook toe behoort).

    Stef Bouwhuis
    Amsterdam

  • Maurice Jacobs
    30.10.2020 - 14:00 uur | Maurice Jacobs

    Honger maakt rauwe bonen zoet luidt het spreekwoord. Indien er geen Corona virus was opgedoken, was er eindelijk een krapte op de 'pakketbezorgersmarkt' gekomen, dat zat er echt aan te komen. Nu worden zelfs wij dagelijks gebeld en gemaild of wij wellicht opdrachten hebben door; transportbedrijven die elders geen werk meer hebben; uitzendbureau's die hun mensen niet meer te werk kunnen stellen. Liever €2 verlies per uur terwijl er mensen aan het werk zijn, dan €25 (bijvoorbeeld) verlies per uur als de mensen werkloos thuis zitten, zo moet je het ongeveer zien. Iedereen stort zich op die ene branche die profiteert van het Corona-virus. Je zou bijna gaan denken dat PostNL het virus om deze reden bij Ali Express heeft besteld...

  • Stef Boywhuis
    27.10.2020 - 11:14 uur | Stef Boywhuis

    Wiens brood men eet, diens woord men spreekt. Bij onafhankelijke onderzoeken krijgt een onderzoeksbureau specifieke standaard vraagstelling mee, zodat de gunstige uitslag eigenlijk al bij voorbaat vast staat.

    Ook een onderzoeksbureau wil graag opnieuw ingehuurd worden en adviseert hoe tekstueel een gunstige draai kan worden gegeven aan de cijfers.

    Als je open vragen stelt, heb je de kans de echte waarheid te ontdekken; bij gesloten multi per choice vragen krijg je daar totaal geen ruimte voor.

    Het onderzoeksdoel staat van te voren vast. Dus wordt daar naartoe gewerkt.

    De realiteit staat gelukkig ook in het artikel verwoord door de heer Koelewijn.

    Wie durft er nu te ageren tegen zijn broodgever; zeker als die erom bekend staat kritiek op te lossen door contracten te beëindigen.

    Wie niet zegt niet blij of ontevreden te zijn dondert maar op. Ja, zo kan ik dit stukje positivo marketing ook optuigen.

    En zolang er te weinig stops per kilometer zijn waren de zzp-ers de beste keuze om verliezen naar door te schuiven. Daar waar die stops nu ruimschoots voldoende aanwezig zijn, kan je weer personeel inzetten. Slimme tactiek noemen ze dat. Uitbuiting noem ik dat!

  • T. Sunami
    27.10.2020 - 07:49 uur | T. Sunami

    Hahaha!!! De slager keurt zijn eigen vlees.